Γέφυρα Ρίου Αντίρριου «Οδός Ελλήνων»

 

Σε επτά περίπου χρόνια από την ημέρα που βάλαμε την υπογραφή μας, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου παραδιδόταν στους Έλληνες. Ήταν 12 Αυγούστου 2004.

Επτά χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήρθαμε σήμερα το πρωί πάλι στη δουλειά μας, με πίστη στις υποσχέσεις που δώσαμε και τις υποχρεώσεις που αναλάβαμε, απέναντι σε όλους αυτούς που συνέβαλαν στην οικοδόμηση της Γέφυρας, αλλά κυρίως απέναντι στον ελληνικό λαό που αυτή καλείται να εξυπηρετεί, μέσα από τις ατομικές και τις ομαδικές μας επιδόσεις.

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0

 

Σε επτά περίπου χρόνια από την ημέρα που βάλαμε την υπογραφή μας, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου παραδιδόταν στους Έλληνες. Ήταν 12 Αυγούστου 2004.

Επτά χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήρθαμε σήμερα το πρωί πάλι στη δουλειά μας, με πίστη στις υποσχέσεις που δώσαμε και τις υποχρεώσεις που αναλάβαμε, απέναντι σε όλους αυτούς που συνέβαλαν στην οικοδόμηση της Γέφυρας, αλλά κυρίως απέναντι στον ελληνικό λαό που αυτή καλείται να εξυπηρετεί, μέσα από τις ατομικές και τις ομαδικές μας επιδόσεις.

Τα επτά χρόνια είναι ίσως μεγάλο διάστημα για τη συλλογική και την ατομική μνήμη. Κατά την περίοδο αυτή έχουν γεννηθεί Έλληνες που δεν έχουν δει ποτέ το στενό Ρίου – Αντιρρίου χωρίς Γέφυρα και τη θεωρούν δεδομένη. Δεδομένη τη θεωρούν και όλοι όσοι γνωρίζουν ότι μπορούν να την χρησιμοποιούν ανά πάσα στιγμή σαν εργαλείο που διευκολύνει τη ζωή τους. Όμως η Γέφυρα δεν υπήρχε πάντα στο ελληνικό τοπίο.

Εμείς που θυμόμαστε κάθε μια από τις 2.500 μέρες λειτουργίας της Γέφυρας και άλλες τόσες που προηγήθηκαν για να φτάσουμε στον ιστορικό ελληνικό Αύγουστο του 2004, κάνουμε και φέτος τον απολογισμό μας μπροστά σε μάτια συμπατριωτών.

Ως εγγόνια, παιδιά, πατέρες και μάνες Ελλήνων και Ελληνίδων, μοχθούμε για να σταθούμε αντάξιοι της δίκαιης απαίτησής σας να βλέπετε κάτι αντάξιο των πόθων σας να στέκεται υποδειγματικά όρθιο και υποδειγματικά ελληνικό, όπως η εθνική μας Γέφυρα.

Κάτι στο τοπίο του ελληνικού σήμερα πρέπει να παραμένει ζωντανό και να υπογραμμίζει πως… μπορούμε. Κάτι που να θυμίζει ότι σε εποχές δύσκολες αναζητούμε τις γέφυρες που μας ενώνουν μεταξύ μας. Κάτι με παράστημα που σε αναγκάζει να κοιτάξεις μέχρι την κορυφή του για να δεις τη γαλανόλευκη να ανεμίζει και να ξαναβρείς θάρρος για το αύριο.

Ως άνθρωποι δεν είμαστε (ευτυχώς) ικανοί για τα πάντα, ούτε αλάνθαστοι. Δεχόμαστε την κριτική και προσφέρουμε τους εαυτούς μας στον καλόπιστο διάλογο, χωρίς ποτέ να ξεχνάμε ότι το οικοδόμημά μας είναι μία γέφυρα, προορισμένη να ενώνει ανθρώπους και να αλλάζει τη ζωή τους προς το καλύτερο. Σε αυτή την κατεύθυνση διαβουλευόμαστε με την κοινωνία και τους εκπροσώπους της, αλλά αντιπαρερχόμαστε τη δημαγωγία και το ψεύδος που βρίσκουν γονιμότερο έδαφος στους δύσκολους καιρούς, με επιχειρήματα που εδράζονται στην αλήθεια, τη λογική, τα γραπτά που μένουν και την επιστημονική παρατήρηση.

Πορευόμαστε με βάση το μέτρο που ως ελληνική αξία κλυδωνίζεται και πάμε μέχρι εκεί που μας επιτρέπει ο νόμος και το πολίτευμα. Είμαστε μία εταιρεία που λειτουργείται από Έλληνες πολίτες από την κορυφή ως τη βάση της πυραμίδας και βλέπει τον εαυτό της σαν ένα συνετό  Έλληνα πολίτη, που θεωρεί χρέος του να είναι χρήσιμος στην κοινωνία    

Είναι 12 Αυγούστου του 2011 και βρισκόμαστε στη μέση της πιο δυσχερούς περιόδου των 5.000 ημερών που έχουμε περάσει ο ένας πλάι στον άλλον για το καλό όλων, υπηρετώντας μία μοίρα ζηλευτή μα δύσκολη: Να φροντίσουμε -στο μερίδιο που μας αντιστοιχεί- για να περάσουμε όλοι «απέναντι», από την «Οδό Ελλήνων», που μπορεί να παρείχε σπάνια τα εχέγγυα ενός ασφαλούς περάσματος, αλλά στο τέλος κάθε ιστορικής διαδρομής μας έβρισκε στην απέναντι ακτή.

 

Υπογραφή:

Οι άνθρωποι της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης»

 

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0

Leave a Comment