bb

Ανήκει στην οικογένεια juglandaceae. Είναι δέντρο φυλλοβόλο, μακρόβιο, ύψους μέχρι και 20 μέτρα. Ο καρπός είναι δρύπη με περικάρπιο χοντρό και σαρκώδες και ενδοκάρπιο ξυλοποιημένο.

Επικονίαση.  Άν και όλες οι ποικιλίες της καρυδιάς είναι αυτογόνιμες και σταυρογόνιμες, μερικές παρουσιάζουν κάποιο βαθμό αυτοστειρότητας λογω του φαινομένου της διχογαμίας(πρωτανδρία ή πρωτογυνία συνηθέστερα). Με άλλα λόγια, τα αρσενικά και θηλυκά άνθη δεν ωριμάζουν συγχρόνως και η γύρη διασκορπίζεται πρίν ακόμα τα θηλυκά άνθη είναι επιδεκτικά στην επικονίαση. Ο καλύτερος τρόπος προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής επικονίαση είναι να εξασφαλιστεί η σταυρογονιμοποίηση με την φύτευση δύο ή περισσότερων ποικιλιών.

Στιγμιότυπο πλήρους οθόνης 1762014 70926 μμ

Πολλαπλασιασμός. Η καρυδιά πολλαπλασιάζεται είτε με πλακίτη ενοφθαλμισμό ή με εγκεντρισμό σποροφύτων, ηλικίας ενός έτους ή με καρατόμηση σποροδενδρυλλίων ηλικίας 4 ετών ή και μεγαλύτερης. Τα υποκείμενα της καρυδιάς πολλαπλασιάζονται με σπόρο και τα κυριότερα απο αυτά είναι το juglans hindsii, juglans regia, juglans nigra, paradox, royal.

Οι κυριότερες ποικιλίες καρυδιάς που χρησιμοποιούνται είναι οι:

  • Franquette
  • Mayette
  • Hartley
  • Parisienne
  • Amigo
  • Marbot
  • Tehama
  • Eureka
  • Gustine
  • Sorrento
  • Pioneer κτλ.

Κλίμα και έδαφος. Η καρυδιά είναι ευαίσθητη τόσο στις χαμηλές όσο και στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν εγκαύματα στο περικάρπιο και συρρίκνωση στα σπέρματα. Οι περισσότερες ποικιλίες δεν είναι ανθεκτικές στις υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες  ενω όταν βρίσκονται σε λήθαργο, μπορούν να αντέξουν μέχρι τους -11οC. Το ποσό του χειμερινού ψύχους που χρειάζεται ένα δέντρο καρυδιάς για να διακόψει τον λήθαργο του αποτελεί σημαντικό κλιματικό παράγοντα που καθορίζει σε ποιές περιοχές ή καρυδιά μπορεί να καλλιεργηθεί με επιτυχία. Οι βροχοπτώσεις αργά την άνοιξη, μετά την έκπτυξη των φύλλων, ευνοούν την εξάπλωση του βακτηρίου  xanthomonas που προκαλεί σημαντικές ζημιές στα δέντρα. Οι ανοιξιάτικοι παγετοί επίσης δημιουργούν ζημιές στις ορεινές περιοχές οπου θα πρέπει  να επιλέγονται τοποθεσίες απαλλαγμένες απο παγετούς ή να χρησιμοποιουνται όψιμες ποικιλίες που βλαστάνουν μετά την παρέλευση των παγετών.

Έδαφος. Η καρυδιά ευδοκιμεί σε εδάφη, οπου το ριζικό σύστημα μπορεί να αναπτυχθει ελεύθερα μέχρι τα 3,5 μέτρα. Άρα το καλύτερο έδαφος είναι το βαθύ, με αμμοπηλώδη σύσταση, καλά αποστραγγιζόμενο, αρδευόμενο και πλούσιο σε οργανική ουσία. Ανέχεται καλά τα ευρέα ΡΗ και είναι ευαίσθητη σε υψηλές συγκεντρώσεις νατρίου, χλωρίου και βορίου. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνεται έτσι ώστε να μην καλλιεργούνται φυτά όπως είναι η ντομάτα, η μελιτζάνα και γενικά τα σολανώδη, καθώς επίσης τα σμέουρα , βατόμουρα κτλ. Αυτό συμβαίνει διότι υπάρχει μία ουσία, η juglone, η οποία είναι τοξική για ορισμένα φυτά με αποτέλεσμα να οδηγούν στο θάνατο αυτών.

Καλλιεργητικές φροντίδες.

Πότισμα. Η καρυδιά στις περισσότερες περιοχές της χώρας, έχει ανάγκη ποτίσματος κυρίως απο ιούνιο έως και οκτώμβριο. Για την επιτυχή ανάπτυξη ενός καρυδεώνα, θα πρέπει να υπάρχει επαρκής ποσότητα εδαφικού νερού μέχρι 3 μέτρα. Όταν η χειμερινή βροχόπτωση δεν είναι επαρκής για να υγράνει το έδαφος, τότε θα πρέπει να ποτιστεί κατά τα τέλη χειμώνα μέχρι κορεσμού. Το χειμωνιάτικο πότισμα όταν η βροχόπτωση είναι ανεπαρκής, εξασφαλίζει νερό για την ανοιξιάτική βλάστηση των δέντρων. Το ανεπαρκές πότισμα, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο ποσοστό μικρών καρυδιών. Οσον αφορά τον τρόπο ποτίσματος, αυτή μπορεί να γίνει με κατάκλυση, αυλάκια, στάγδην.

Λίπανση. Είναι απαιτητική σε άζωτο. Η κοπριά, άν και αποτελεί άριστο λίπασμα, πρέπει να παρέχεται νωρίς την άνοιξη,διαφορετικά μπορεί να προκαλέσει όψιμη βλάστηση που ενδέχεται να υποστεί ζημιές στις πιό ψυχρές  περιοχές. Η εμπειρική λίπανση είναι 75 κιλά θειική αμμωνία, 50 κιλά υπερφωσφορικό και 20 κιλα θειικό κάλιο. Η προσθήκη του αζώτου γίνεται σε δύο δόσεις, τέλη φεβρουαρίου και αμέσως μετά την καρπόδεση. Ενδεχομένως να παρουσιαστούν τροφοπενίες μαγνησίου, ψευδαργύρου, σιδήρου, μαγγανίου, χαλκού. Σε περίπτωση διαπίστωσης τροφοπενίας σε ένα ή περισσότερα ιχνοστοιχεία, συνίσταται ο κατάλληλος ψεκασμός.

Κλάδεμα. Διακρίνεται σε κλάδεμα μόρφωσης(κυπελλοειδές, τύπου πυραμίδας) και κλάδεμα καρποφορίας.

Στιγμιότυπο πλήρους οθόνης 1762014 70940 μμΩρίμανση και συγκομιδή. Τα σπέρματα των καρυδιών είναι ώριμα , όταν ο διαφραγματικός ιστός αποκτάει καφέ απόχρωση. Πρακτικα, η συγκομιδή μπορεί να ξεκινήσει, όταν σχιστεί το περικάρπιο των καρπών και το 80%αυτών, μπορεί να αποσπαστεί εύκολα απο το δέντρο. Η συγκομιδή αρχίζει απο μεσα σεπτεμβρίου και συνεχίζεται μέχρι το νοέμβριο. Συνήθως γίνεται με τα χέρια ή με μηχανικά μέσα. Αμέσως μετά την συγκομιδή, οι καρποί αποφλοιώνονται και πλένονται συγχρόνως σε ειδικά αποφλοιωτικά μηχανήματα. Ακολουθεί αποξήρανση που γίνεται στον ήλιο μέσα σε καλά αεριζόμενα τελάρα ή σε ξηραντήριο. Μετά την αποξήρανση τους, ακολουθεί λεύκανση με διάλυμα υποχλωριόδους νατρίου 2% για 1 λεπτό.

 

 

Βιολογική αξία καρυδιών.

 

Η βιολογική αξία των καρυδιών είναι μεγάλη. Συνοπτικά αναφέρουμε:

  • Το καρύδι αποτελεί πλούσια πηγή φυσικών αντιοξειδωτικών. Το μεθανολικό του εκχύλισμα εμφανίζει από τις ισχυρότερες αντιοξειδωτικες δράσεις  έναντι των μεθανολικών εκχυλισμάτων λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε φαινολικές ουσίες.
  • Σε πειράματα, παρατηρήθηκε οτι το ελλαγικό οξύ, το  οποίο περιέχεται εντός του καρυδιού, μειώνει τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.
  • Μείωση της χοληστερόλης στο αίμα
  • Βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ ακόμα και σε διαβητικούς

 

Γραμματέα Αναστασία

Γεωπόνος ΓΠΑ

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ γράψτε το σχόλιο σας!
Το όνομα σας ...