Ατομικές περιπτώσεις

Ατομικές περιπτώσεις

Ακροδεξιά, δεν υφίστατο ως αυτόνομος κομματικός μηχανισμός

Όπως αναπτύξαμε και στο χθεσινό μας φύλλο, στην προδικτατορική περίοδο, αυτό που σήμερα έχουμε μάθει να προσδιορίζουμε ως Ακροδεξιά, δεν υφίστατο ως αυτόνομος κομματικός μηχανισμός.

Τούτο δε, διότι στην πράξη, η νοοτροπία και οι αντιλήψεις, που συγκροτούν μια ακραία δεξιά ή υπερσυντηρητική πολιτική,, ήταν ενσωματωμένα στο πολυπλόκαμο, θεσμικό και εξωθεσμικό, κατεστημένο της εποχής. Στην επίσημη κομματική έκφραση του συντηρητικού χώρου, αλλά και στους δυναμικούς ή υψηλού συμβολισμού αρμούς, της κατεστημένης δομής εξουσίας, όπως οι Ένοπλες Δυνάμεις, το Παλάτι αλλά σε μεγάλο βαθμό και η Δικαιοσύνη. Αναφερθήκαμε, στο χθεσινό μας φύλλο, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, εμβληματικές θα λέγαμε, προσώπων, ενίοτε και με παρελθόν στις πιο σκληρές εκδοχές της κομμουνιστικής ιδεολογίας, που έδρασαν σ` εκείνη την περίοδο, ως οι μακροί βραχίονες, ενίοτε και εκτελεστικοί, αυτής της κατεστημένης δομής εξουσίας, ενίοτε δε και ως προπομποί εξελίξεων και προβολής αντιδημοκρατικών-αντικοινοβουλευτικών λύσεων. Το κλίμα παροξυσμού και, σε κάποιο βαθμό, υπαρκτού πανικού, που είχε δημιουργήσει η προσπάθεια ένοπλης κατάληψης της εξουσίας, από το ΚΚΕ, που «μεταφράστηκε» στην έκφραση ενός πρωτόγονου αντικομμουνισμού, ως κυρίαρχης ιδεολογίας, καθώς και σ` ένα σκληρό θεσμικό πλαίσιο, γνωστό και ως «νομικό πλάσμα», με την επιβίωση της σκληρής νομοθεσίας, που θεσπίστηκε στην περίοδο της εμφύλιας αναμέτρησης (νόμοι 375 και 509, Γ` Ψήφισμα της Βουλής) είχαν δημιουργήσει την αναγκαία συγκολλητική ύλη, για την επικράτηση τέτοιων απόψεων. Δεν είναι τυχαίο, ότι η δικτατορία, άντλησε απ` αυτή τη «δεξαμενή», το πιο ενδιαφέρον, ίσως, πολιτικό προσωπικό, ιδιαίτερα στους κομβικούς τομείς της διάδοσης του πολιτικού της λόγου (του όποιου τέλος πάντων), της διαφώτισης και προπαγάνδας, από αυτό τον κύκλο των, ήδη γνωστών και δραστηριοποιημένων, «οργανικών διανοούμενων», του προχουντικού καθεστώτος. Ο Γεώργιος Γεωργαλάς, ο Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, ο Βύρων Σταματόπουλος αλλά υπό μία έννοια και ο Δημήτρης Τσάκωνας, αποτέλεσαν τις «εμβληματικές» περιπτώσεις αυτού του κύκλου, που «στρατεύτηκαν» στο πλευρό της δικτατορίας, εκφράζοντας μάλιστα, ορισμένες φορές, σκληρές απόψεις, για μονιμοποίηση του χουντικού καθεστώτος, μέσα από την πλήρη ρήξη με το προχουντικό κατεστημένο. Η πιο χαρακτηριστική, σ` αυτό το επίπεδο, ήταν η περίπτωση του κατ` εξοχήν «θεωρητικού» της δικτατορίας, με κατοχή αντίστοιχων κυβερνητικών αξιωμάτων, Γεωργίου Γεωργαλά που, όπως ο ίδιος αποκάλυψε, σε μεταγενέστερο χρόνο, είχε προτείνει, στο πρώτο χουντικό «Σύνταγμα», του 1968, να θεσπιστεί απαγόρευση συμμετοχής, σε μια μελλοντική εκλογική διαδικασία, όλων των πρώην βουλευτών, αλλά και πολιτευτών. Για να κλείσουμε αυτή την αναφορά, να αναφέρουμε ως μια ιδιαίτερη περίπτωση «οργανικού διανοούμενου», του παλιού καθεστώτος, που εντάχθηκε στο μηχανισμό υποστήριξης της δικτατορίας, τον Σάββα Κωνσταντόπουλο. Ο τελευταίος, δεν εγκατέλειψε τη δημοσιογραφική του έπαλξη, χάριν κάποιου κυβερνητικού ή, ευρύτερα, κρατικού αξιώματος, αλλά αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο σημαντικούς θεωρητικούς της δικτατορίας, μέσα από την καινούργια εφημερίδα, της οποίας υπήρξε εκδότης και αρθρογράφος και μετεξελίχθηκε στην κατ` εξοχήν δημοσιογραφική έκφραση της δικτατορίας, τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ. Μεταπολιτευτικά, ο Σάββας Κωνσταντόπουλος συνέχισε τη δημοσιογραφική του δράση, παραλλάσσοντας το όνομα της εφημερίδας του σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, μέσα από την οποία άσκησε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, μια στάση που του στοίχισε και δικαστικές περιπέτειες.

Μια άλλη ιδιαίτερη μορφή, «εξωτερικού» υποστηρικτή της δικτατορίας, ήταν αυτή του καθηγητή Δημήτρη Κιτσίκη, γιου του γνωστού στελέχους της ΕΔΑ…

 

 

 

Πηγή: https://www.kontranews.gr/PARAPOLITIKA/348283-Atomikes-periptoseis ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ



Ακολουθήστε μας σε Google News, Facebook και Instagram και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ γράψτε το σχόλιο σας!
Το όνομα σας ...