Η ανάγκη αναστήλωσης και ανάδειξης των κάστρων Αντιρρίου και Ρίου

Του Πέτρου Μουχόπουλου
Η μελέτη Βαρβιτσιώτη , αναφορικά με το κάστρα του Ρίου και του Αντιρρίου, αγαπητοί επισκέπτες του ιστότοπου, ανέδειξε, την αναγκαιότητα της αναστήλωσης των δύο ιστορικών κάστρων πέριξ των ακρωτηρίων, τόσο λόγω της τεκμηριωμένης συμβολής τους στα ιστορικά δρώμενα ανά τους αιώνες, όσο , και στην επιβεβλημένη αναστήλωση τους ελέω της κατασκευής του σύγχρονου κατασκευαστικού θαύματος της καλοδιωτής Γέφυρας του διαύλου – στενού και εισόδου του Κορινθιακού κόλπου .

Ένα θαύμα της μηχανικής, δεν θα μπορούσε να περιβάλλεται από τα ερείπια των δύο εγκαταλειμμένων φρουρίων πέριξ των ποδών της . Πολλώ δε μάλλον, όταν ένα τόσο εμβληματικό έργο σε παγκόσμιο επίπεδο , με την δαπάνη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ελλήνων φορολογουμένων, και της κατασκευάστριας εταιρείας , ερχόταν να πλαισιώσει επιπρόσθετη δαπάνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αναστήλωση ιστορικών κάστρων που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της ίδιας της Ευρώπης. Σε αυτό το στενό έλαβε χώρα , η ίδια η ύπαρξη της Ευρώπης και του δυτικού πολιτισμού όπως τον βιώνουμε σήμερα. Η άθλια κατάσταση των εριπιωμένων κάστρων έπρεπε να αντιμετωπιστεί , και να αναστραφεί η χρόνια παθογένεια της εγκατάλειψης, με καίρια επέμβαση τόσο αναστηλωτικά, όσο, και στην λειτουργία τους προς εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου , την ενταξή τους στις δομές λειτουργίας των όμορων Δήμων , καλύπτοντας ανάγκες στέγασης και λειτουργίας των υπηρεσιών τους , όχι μόνο ως χώροι πολιτισμού και διενέργειας πολιτιστικών εκδηλώσεων , αποδίδοντας τους χρηστικό ρόλο προς εξυπηρέτηση των πολιτών, πέραν του ρόλου τους ως τουριστικά αξιοθέατα , αναστρέφοντας τον ρόλο τους από εν δυνάμει ΕΞΟΔΟ σε δυνητικό ΕΣΟΔΟ των τοπικών κοινωνιών, επιτυγχάνοντας αεί την συντήρηση τους μέσα από την λειτουργία τους για την εξυπηρέτηση των αναγκών και της ευαρέσκειας των πολιτών . Η Ευρώπη, η Μεσαιωνική Ευρώπη με τα χιλιάδες κάστρα της , έδινε την τεχνογνωσία της , την φιλοσοφία της , ως προς το πώς ένα ιστορικό μνημείο , γίνεται χρηστικό και απαραίτητο , στην σύγχρονη δομή της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση της κοινωνίας των πολιτών, απόλυτα ενταγμένο στην καθημερινότητά τους , υπηρετώντας τις ανάγκες τους . Πολλοί από εμάς ταξιδεύοντας στο εξωτερικό, γίναμε κοινωνοί αυτής της φιλοσοφίας και αυτής της σχολής σκέψης, δράσης , και λειτουργίας ιστορικών μνημείων.


Επί αυτού λοιπόν του σκεπτικού, σκοπού και στόχου, συνεδρίασε το Κ.Α.Σ. , το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, εγκρίνοντας την Μελέτη Βαρβιτσιώτη, έχοντας ως στόχο την ΑΛΛΑΓΗ του τρόπου διαχείρισης των κάστρων – μνημείων, δίνοντας έτσι στην Τ.Α τοπική αυτοδιοίκηση το όραμα και τον δρόμο αξιοποίησης των μνημείων τους στη βάση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου . Επί αυτού λοιπόν του ρόλου , η Τ.Α ανέλαβε δεσμεύσεις προς εκπλήρωση του , υπό την δαμόκλειος σπάθη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου άμα την καταστρατήγησή του , και την διασπάθιση του ευρωπαϊκού χρήματος , σε αλλοτριους σκοπούς και ρόλους.
Το Κ.Α.Σ , αφού γνωμοδότησε υπέρ αυτού του ρόλου, και υπέρ της μελέτης , η οποία προέβλεπε την αναστήλωση και κατασκευή συγκεκριμένων δομών για την εξυπηρέτηση των ρόλων εντός των φρουρίων , αποφάσισε την ΑΡΣΗ των όποιων κανονισμών και διατάξεων που διέπουν τους αρχαιολογικούς χώρους. Όποιος λοιπόν επικαλείται , την αρχαιολογική υπηρεσία ως τροχοπέδη των ενεργειών του, στα δύο κάστρα, πτύει επί κεφαλής ανεστραμμένης και βλέμματος επί του ουρανού. Ο νόμος του Νεύτωνος τον καταδικάζει.
Επανέρχομαι επί του θέματος , με το τι προέβλεπε η μελέτη σε απώτερο άρθρο. Οψώμεθα ….



Ακολουθήστε μας σε Google News, Facebook και Instagram και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ γράψτε το σχόλιο σας!
Το όνομα σας ...