Μοναστική αδελφότητα στην Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην Ανάληψη (Δερβέκιστα).

bb

Μοναστική αδελφότητα στην Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην Ανάληψη (Δερβέκιστα).

                Με αισθήματα χαράς και ιερής ανακούφισης γνωστοποιούμε προς όλους τους ευσεβείς και φιλομόναχους χριστιανούς Ι. Μητροπόλεως μας και όχι μόνο, ότι στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμουστην Ανάληψη (Δερβέκιστα) του Δήμου Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας, από τις αρχές του χρόνου σχεδόν εγκαταβιώνει γυναικεία μοναστική αδελφότητα.

                Η μοναστική αυτή αδελφότητα βρίσκεται υπό την πνευματική καθοδήγηση της Οσιότατηςκαθηγουμένης μοναχής Μαγδαληνής (Καραβίδα), η οποία ανέλαβε επίσημα και ανοιχτά πλέον τα καθήκοντά της με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχη μας κ.κ. Κοσμά κατά την πανηγυρική τέλεση της Αρχιερατικής του Θείας Λειτουργίας, που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μονή, το Σάββατο 25 Απριλίου 2020.

                Και τούτο γιατί, η προγραμματισμένη με κάθε επισημότητα για τις 14 Φεβρουαρίου, Αρχιερατική Θ. Λειτουργία, αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του Κορωνοϊού και πραγματοποιήθηκε τώρα σε «κλειστό» ιερατικό κύκλο με ιερείς της περιοχής Θέρμου ήτοι: τον π. Θεόκλητο Ράπτη Αρχιερατικό Θέρμου, τον π. Ζαχαρία Σπυρόπουλο Ιερομόναχο Ι. Μονής Αγίας Παρασκευής Μάνδρας, τον π. Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο εφημέριο Αγίου Δημητρίου Θέρμου, τον π. Βασίλειο Λάμπο εφημέριο Κ. Χρυσοβίτσας, τον π. ΓεώργιοΤσοπανά εφημέριο Ανάληψης, καθώς και τον π. Μακάριο Αντωνόπουλο, Ιεροκήρυκα- Δ/ντή και Υπεύθυνου Ραδιοφωνικού σταθμού Μητροπόλεως και ιδιαιτέρου Γραφείου του Σεβασμιωτάτου και τον Ιεροδιάκονο ΣιλουανόΨιλιά που συνόδευαν τον Σεβασμιώτατο.

                Η Οσιοτάτη Καθηγουμένη Μαγδαληνή ήρθε σε μια δύσκολη καμπή της πορείας της Ιεράς Μονής και ανέλαβε την όλη διαχείρησή της με όνειρα και ελπίδες. Φέρεται ως μια ψυχή ζώσα και ακούραστη στο δρόμο προς την αναζήτηση, συνέχιση και επανασύνδεση της πνευματικής ζωής και γαλήνης της Ιεράς Μονής με βάση και αφετηρία την βαρειά πνευματική κληρονομιά και πορεία που κουβαλά για αιώνες τώρα, το Ιστορικό αυτό Μοναστήρι.

                Φέρεται αποφασισμένη με πίστη και ελπίδα στον Άγιο Θεό, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο καθώς και στους εκεί ασκητεύσαντες Αγίους, ήτοι: τον Άγιο Ιάκωβο το νέο και τους μαθητές του Ιάκωβο ιεροδιάκονο και Διονύσιο μοναχό, καθώς και τον Άγιο Θεωνά και με αδάμαστη θέληση και προσωπικό αγώνα να οδηγήσει και πάλι την Ι. Μονή να βρει τον πνευματικό της προορισμό.

                Η ευγενική και ακούραστη διάθεσή της σε συνδυασμό με όλα αυτά και καλή την πρόθεση για συνεργασία, πνευματική ζωή και Αβραμιαία φιλοξενία προς όλους, μας το προδηλώνουν.

                Ήδη με τον ερχομό της και με τις πολύπλευρες δραστηριότητες που ανέπτυξε μέσα σε λίγους μόνο μήνες παραμονής της «ανάστησε» και «ανέστησε» το Ιστορικό Μοναστήρι και σκόρπισε προς όλους αγάπη, πίστη και ελπίδες, ότι θα οδηγήσει και πάλι σήμερα, μέσα από τους χαλεπούς και αντιπνευματικούς καιρούς που ζούμε, την Ι. Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, η οποία τα τελευταία χρόνια είχε χάσει τον «προορισμό» της, σε «πνευματική όαση», για το καλό όλων μας.

                Αυτό είναι και πρέπει να είναι το μεγάλο στοίχημα τόσο της καθηγουμένης αδελφής Μαγδαληνής και της συνοδείας αυτής, που τα πρώτα αποτελέσματα είναι ορατά και ενθαρρυντικά, τόσο από την δυναμική προσωπικότητα, δουλειά και αγώνα που μας έδειξε, όσο και από όλους ημάς που πρέπει να παραμερίσουμε τις όποιες μικρότητες ή άγνοιες της «μοναχικής ζωής», για επιβουλή «κανόνων καθοδήγησης» στα μέτρα του καθενός μας, να αγκαλιάσουμε ουσιαστικά την στήριξη, βοήθεια, ανάπτυξη και προβολή όχι μόνο της εν λόγω Ι. Μονής, αλλά και όλων των άλλων Ι. Μονών της περιοχής μας. Αυτό είναι το δικό μας χρέος. Αυτό είναι καθήκον όλων μας. Και τούτο γιατί αυτές άλλοτε έφεραν το «ποθούμενο», το οποίο και πάλι σήμερα επιζητούμε σε καιρούς ειρήνης φαινομενικά, αλλά χαλεπούς και πολέμιους του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.

                Σήμερα στην Ιερά Μονή τελείται Θεία Λειτουργία τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα,καθώς και άλλες ακολουθίες.

Ήδη πραγματοποιήθηκε και η πρώτη Ιερά Αγρυπνία στις 23 βράδυ προ 24 του μηνός Ιουνίου, ημέρα που εορτάζει το Γενέλθιον του Τιμίου Προδρόμου, με κάθε Ιερότητα και μεγαλοπρέπεια, σύμφωνα με το Αγιορείτικο τυπικό, την οποία προετοίμασαν, η καθηγούμενη Μαγδαληνή και ο ακούραστος και έμπειρος Ιερομόναχος της Ι. Μονής Αγίας Παρασκευής π. Ζαχαρίας και στην οποία έλαβαν μέρος ο π. Θεόκλητος Αρχιερατικός Θέρμου, ο π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος‘’πνευματικός πατέρας’’ της Ι. Μονής, ο π. Βασίλειος Λάμπος και φυσικά ο π. Ζαχαρίας που είχε όλη την επιμέλεια και καθοδήγηση της Αγιορείτικης τυπικής τάξης.

                Λόγια συγκινητικά μετά πολλών ευχαριστιών προς όλους, ιερείς, ιεροψάλτες και προσκυνητές, ακούστηκαν από την καθηγούμενη, η οποία εξέφρασε την θέληση και επιθυμία να τελείται Ι. Αγρυπνία μια φορά το μήνα, αναγγέλλοντας την επόμενη για το βράδυ τις 21ης του μηνός Ιουλίου, ξημερώνοντας η μνήμη της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, όπου εορτάζει και η ίδια.

                Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ευχαριστήσουμεκαι εμείς προσωπικά τους συναδέλφους φίλους Ιεροψάλτους για την ανταπόκρισή τους στο κάλεσμά μας και για την άψογη Βυζαντινή Μουσική εκτέλεση των ύμνων, καθώς και την όλη συνεργασία μας σ’ αυτή την Ιερά Αγρυπνία ήτοι:τον κ. Χρήστο Βουλδή, πρωτοψάλτη του Ι. Ν. Αγιού Θωμά Αγρινίου, τον κ. Θέμη Γαμβρούλη και τον Μπάμπη Καραγιώργο, το βαρύτονο δίδυμο της συνοδείας του, που κάλυψαν με κάθε ιερότητα και κατάνυξη το δεξιό αναλόγιο.

                Επίσης λόγια συμβουλευτικά αγάπης και αγωνίας για τους καιρούς που ζούμε ακούστηκαν και από τον π. Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο‘’πνευματικό πατέρα’’ της Ι. Μονής, τονίζοντας παράλληλα την ανάγκη των ημερών μας να αγκαλιάσουμε και να στηρίξουμε τα μοναστήρια της περιοχής μας, τα οποία είναι τα αληθινά καταφύγια της γαλήνης και της σωτηρίας της ψυχής μας.

Ωράριο Ιεράς Μόνης:

Η Ι. Μονή θα είναι ανοιχτή κάθε μέρα, από τον Απρίλιο έως και τον Σεπτέμβριο: 09:30-13:30 και 17:00-20:30. Και από τον Οκτώβριο έως και τον Μάρτιο: 09:30-17:00.

                Τα τηλέφωνα επικοινωνίας είναι: 2644100000 και 6908996780.

Θέρμο, Ιούνιος 2020

Αθανάσιος Ζέρης

Δάσκαλος και πρόεδρος

Επιτροπής «ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ»

Ι. ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΜΑΝΔΡΑΣ ΘΕΡΜΟΥ.

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1821

            Το έτος 2021 που θα υποδεχτούμε σε λίγους μήνες είναι ένας σημαντικός χρόνος στην πορεία του Ελληνικού Έθνους. Είναι σταθμός ορόσημο, του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Είναι τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση του 1821. Είναι δύο αιώνες από την ‘’αγιασμένη’’ εκείνη επανάσταση που έγινε ‘’για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία’’.

            Είναι αυτή που μας οδήγησε στην απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό και την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους της Ελλάδας στα 1830, με την «συνθήκη Λονδίνου», γνωστή και ως «Πρωτόκολλο Λονδίνου» ή «Πρωτόκολλο της ανεξαρτησίας», με τη συμμετοχή τριών χωρών, Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας.

            Δύο αιώνες σύγχρονης Ελλάδας, που προστίθεται πάνω στην μακραίωνη ιστορική γραμμή και ιστορία του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, των δίδυμων αυτών πύργων που φώτισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα και έγραψαν χρυσές σελίδες δόξας και μεγαλείου του Ελληνικού μας Έθνους, παραδίδοντας παράλληλα μαθήματα αυτοθυσίας και ανθρωπιάς σε λαούς όλων των εθνών.

            Δύο αιώνες ελευθερίας από την μακρόχρονη σκλαβιά των 400 και 500 χρόνων που «όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά».

            Γι’ αυτό το 2021 είναι σημαντική χρονιά. Είναι ξεχωριστή Επέτειος που πρέπει να γιορτάσουμε και να φρεσκάρουμε το ένδοξο παρελθόν μας. Είναι μοναδική ευκαιρία να αναλογιστούμε, όλοι οι Έλληνες τι είχαμε, τι χάσαμε τι έχουμε και τι μας πρέπει.

            Με γνώμονα την κοινή αποδοχή στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, ότι «λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι λαός καταδικασμένος να χαθεί στην ιστορία», ερωτώ ευθέως με αγωνία και ιερή αγανάκτηση, με όλα αυτά που μέχρι σήμερα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, εκ μέρους μελών της Επιτροπής που συστάθηκε. ΤιΕλλάδα θέλουμε να γιορτάσουμε και τι Ελλάδα θέλουμε για το αύριο;

            Μια Ελλάδα που θα ζωντανεύει την ιστορία της, θα ξυπνά μνήμες, θα αφυπνίζει συνειδήσεις, θα μαρτυρεί τις ρίζες μας και θα φωτίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, δηλ. μια Ελλάδα που θα «κρατά πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας», κατά τον εθνικό μας ποιητή ή μια Ελλάδα αποκομμένη από τις ρίζες της, την ιστορία της, την πίστη της, τον πολιτισμό της, τα ήθη και τα έθιμά της, τα ιδανικά και τις αξίες της;

            Και ερωτώ και πάλι. Μια Ελλάδα που θα κρατά ψηλά τα λάβαρά της, τον Σταυρό και την Σημαία της, που θα έχει ως πρότυπα τους ήρωες του αγώνα που έχυσαν το αίμα τους για να μας ελευθερώσουν, τους νεομάρτυρες που μαρτύρησαν σκληρά και απάνθρωπα για τη πίστη τους και τους αγίους μας που μας κράτησαν από την εξισλαμισμό και τον αφανισμό, τα ‘’κάστρα της Λευτεριάς’’ τα Μοναστήρια μας με τα Κρυφά Σχολειά που διατήρησαν «σαν σπίθα κρυμμένη στη στάχτη», γλώσσα, παιδεία, Ελληνισμό και Ορθοδοξία, ή μια Ελλάδα αχρωμάτιστη, άνευρη, απρόσωπη, πολτοποιημένη μέσα στην πολυπολιτισμικότητα των καιρών μας, για πλήρη αφελληνισμό και αποχριστιανοποίηση;

            Η δημιουργία Επιτροπής που ανακοινώθηκε για τους εορτασμούς των 200 χρόνων, υποτίθεται, ότι έγινε για να οργανώσει εκδηλώσεις αντάξιες της ιστορίας και της πραγματικότητας και όχι για να καθαρίσει τα ιστορικά γεγονότα που έγιναν, κατά το δικό της πιστεύω ή σκοπιμότητα.

            Η Επέτειος των 200 χρόνων είναι υπόθεση των Ελλήνων. Όλων των Ελλήνων και το παρελθόν και το παρόν και το μέλλον τους ανήκει.

            Ο κίνδυνος να αποβούν επιχειρήματα και εργαλεία που θα επηρεάσουν την ιστορική αλήθεια σε βάρος της πατρίδας μας στο μέλλον, οι ανιστόρητες τοποθετήσεις και τα σχέδια των αναθεωρητών της ιστορίας και των εθνομηδενιστών είναι βέβαιος και δεν λέγεται απλά κίνδυνος, λέγεται έγκλημα, λέγεται προδοσία.

            Το «θρηνώ και οδύρομαι» θα αναδύεται από τους τάφους των τρεισήμισι και πλέον εκατομμυρίων προγόνων μας που θυσιάστηκαν στους διαχρονικούς αιματηρούς αγώνες για ελευθερία μέχρι να γίνουμε Έθνος Ελληνορθόδοξο.

            Γιατί, αν στις εκδηλώσεις του 2021 λείπει ο αγώνας των Ελλήνων, οι ποταμοί αίματος που χάθηκαν, τα δάκρυα και τα αναφιλητά του έθνους μας, που πριν από δύο αιώνες πάλεψε με το θάνατο τον ίδιο για να αναστηθεί, τότε τι θα γιορτάσουμε;

            Γιατί, αν λείπει ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Νικηταράς, ο Μακρυγιάννης, ο Παπαφλέσσας, ο Διάκος, η Μαντώ, η Μπουμπουλίνα, η Φιλική Εταιρεία, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και όλοι οι άλλοι ήρωες τότε, τι θα γιορτάσουμε και με ποιους;

            Γιατί, αν λείπει η Εκκλησία ή ‘’Ελληνοσώτηρα’’ του Γένους μας, το τιμημένο Ράσο, όταν έντεκα Πατριάρχες, εκατό Αρχιερείς και πάνω από δέκα χιλιάδες ιερείς και μοναχοί, έδωσαν το αίμα τους στις αδυσώπητες μάχες εναντίων των Τούρκων, αν, αν, αν, τότε τι θα γιορτάσουμε και ποιους θα τιμήσουμε;

Πατρίδα με ιστορία εξωραϊσμένη, χωρίς γωνίες, χωρίς σύνορα, χωρίς έθνος, χωρίς εθνικές ταυτότητες, χωρίς γλώσσα, χωρίς ιδεολογίες, χωρίς όνειρα και ελπίδες, χωρίς θρησκεία, χωρίς σημαία και ιερά σύμβολα δεν είναι πατρίδα και δεν έχει ιστορία, ούτε μέλλον.

            Είναι μια σύγχρονη Βαβέλ, μια σύγχρονη τρέλα στο όνομα δήθεν μιας αγαπολογίας των λαών, χωρίς σύνορα και θρησκείες, που, όπου εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα, τα αποτελέσματά της είναι οδυνηρά και αιματηρά.

            Γι’ αυτό το έθνος μας ολόκληρο έχει ιερό χρέος και οφείλει:

  • Να γιορτάσει με μια φωνή και ψυχή αυτή την ηρωική και ένδοξο επέτειο των 200 χρόνων, αληθινά, με κάθε ιερότητα και μεγαλοπρέπεια.
  • Οφείλει να τιμήσει ενωμένο όλους τους γνωστούς και άγνωστους ήρωες, που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία».
  • Οφείλει να τονίσει σε όλους τους τόνους, ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν μοιάζει με καμία άλλη επανάσταση της εποχής της. Είναι επανάσταση με εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Μοναδική, ξεχωριστή, Αγιασμένη. «Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», ορκίστηκαν τα παλικάρια του αγώνα. «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», έγραφαν οι Προκηρύξεις. «Όταν πήραμε τα όπλα, πρώτα είπαμε υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος»,φροντοφωνάζει ο γέρος του Μωριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης».
  • Οφείλει να θυμηθεί όλες εκείνες τις δυνάμεις που κράτησαν υψηλό το φρόνημα των προγόνων μας.
  • Οφείλει να επαναφέρει στη μνήμη όλων μας τις ιστορικές πηγές. Διότι ιστορία δεν είναι το τι θέλει και φαντάζεται σήμερα ο α΄ και ο β΄ διανοούμενος, αλλά τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στα πεδία των μαχών. Η ιστορία που γράφτηκε με αίμα και βγήκε μέσα ‘’απ’ τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά’’. Η ιστορία δεν ξαναγράφεται, δεν παραγράφεται και δεν παραποιείται, παραμένει στην Αλήθεια της και διδάσκει.
  • Οφείλει να τιμήσει και να προβάλλει τους ήρωες του 1821. Έλληνες και Φιλέλληνες όπως τους αρμόζει.
  • Οφείλει να μιλήσει για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας.
  • Οφείλει να τονίσει τον κίνδυνο εξαφανισμού της πατρίδας μας, λόγω του δημογραφικού προβλήματοςτης υπογεννητικότητας και της μετανάστευσης των παιδιών μας, αλλά και της αθρόας προσέλευσης και ανοχής των λαθρομεταναστών, που όλα αυτά θα οδηγήσουν σε λίγες δεκαετίες μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες.
  • Οφείλει κάθε τόπος να καταγράψει και να προβάλει την δική του ιστορία, την δική του ταυτότητα και όλοι μαζί να χαράξουμε το μέλλον μας.
  • Οφείλει… Οφείλει… Οφείλει… να γιορτάσει και να πανηγυρίσει με κάθε ιερότητα και λαμπρότητα, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ.

Η Ελλάδα έχει την δική της ιστορία, έχει ρίζες πανάρχαιες, έχει μνήμες ζωντανές, έχει νεκρούς που τίμησαν την αποστολή τους, έχει ήρωες πρότυπα, έχει αγίους μάρτυρες και νεομάρτυρες που κοσμούν την Εκκλησία μας, έχει σύμβολα που τιμούμε αιώνες, έχει πίστη στην Ορθοδοξία και βαθιά συναίσθηση της ιστορικής της πορείας μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ας μην λησμονούμε, ότι ερχόμαστε από πολύ βαθιά στην ιστορία και πάμε ακόμα πιο βαθιά στο μέλλον. Γιατί, Ελλάδα χωρίς παρελθόν, χωρίς την ιστορία τηςχωρίς τον διαχρονικό αιώνιο πολιτισμό της, χωρίς τις επετείους της, που άφησαν άφωνη όλη την ανθρωπότητα και κυρίως Ελλάδα χωρίς την ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ταυτότητά της δεν είναι Ελλάδα.

Είναι Γ-Ελλάδα που όλοι θα την περιγελούν. Είναι γ-ελάδα που όλοι θα την ‘’αρμέγουν’’, εντός και εκτός των τοίχων της, όπως δυστυχώς την κατάντησαν ή θέλουν να την καταντήσουν οι σύγχρονοι ‘’σωτήρες’’ του αφελληνισμού και της αποχριστιανοποίησης.

Όλοι έχουμε χρέος να αντισταθούμε, να αγωνιστούμε, να σταθούμε όρθιοι και να πάμε μπροστά, Ελληνικά και Ορθόδοξα!

Η προτροπή του κορυφαίου Βυζαντινολόγου Στίβεν Ράνσιμαν που ‘’καλεί τον Ελληνισμό να διατηρήσει την Ορθόδοξη ταυτότητά του, για να έχει μέλλον και πολιτιστική προσφορά στον 21ο αιώνα’’, ας μας ξυπνήσει.

«Ουδείς καθεύδωνέστησεντρόπαιον»,κατά τον Μ. Βασίλειο.
            Οι καιροί το απαιτούν και μας καλούν!!!

Θέρμο, Ιούνιος 2020

Αθανάσιος Ζέρης

Δάσκαλος και πρόεδρος

Επιτροπής «ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ»

Ι. ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΜΑΝΔΡΑΣ ΘΕΡΜΟΥ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ γράψτε το σχόλιο σας!
Το όνομα σας ...