Μια ενδιαφέρουσα άποψη ανάδειξης του πιο εμβληματικού μνημείου της περιοχής μας από έναν συμπολίτη μας τον κ.Ιορδάνη Κιουρτζόγλου

Μεγάλες πόλεις του εξωτερικού χτίζουν πύργους συνήθως τηλεπικοινωνιακούς για να προσφέρουν έναντι εισιτηρίου πανοραμική θέα στους κατοίκους και τους τουρίστες. Η Ναύπακτος έχει προίκα το λόφο (200μ. ύψος), πευκόφυτο σήμερα, και το κάστρο που χτίστηκε κατά διαστήματα από τους Πελασγούς μέχρι τον μεσαίωνα (σημερινή μορφή) από τους διάφορους κατακτητές. Η ανάβαση και η περιήγηση μέχρι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία αφήνει υπέροχες αναμνήσεις.

Η πανοραμική θέα της ευρύτερης πόλης με το λιμάνι, την απέναντι ακτή του Κορινθιακού κόλπου μέχρι τον Πατραϊκό και τη νεοαποκτηθείσα γέφυρα είναι φωτογραφία που μένει ανεξίτηλη στη μνήμη του επισκέπτη. Συνεκδοχικά το ΚΑΣΤΡΟ είναι το ένα από τα δύο διαμάντια που διαθέτει η Ναύπακτος ή Έπαχτος όπως την ονόμαζαν οι κάτοικοι τον καιρό του Μπούα Σπάτα ή Νεπάντ-Λεπάντο όπως την έλεγαν οι Φράγκοι.

Όπως τα διαμάντια αναδεικνύονται σε μαλαματένια περίτεχνα δεσίματα έτσι και το κάστρο χρειάζεται μερικά έργα για να αναδείξει όλη του την σπάνια ομορφιά. Τα έργα αυτά πρέπει να μελετήσουν και υποδείξουν ειδικοί επιστήμονες, άνθρωποι ασχολούμενοι με τον πολιτισμό και την αξιοποίηση μνημείων. Δυστυχώς τα τελευταία 40 χρόνια που έρχομαι στην Ναύπακτο οι βελτιώσεις είναι ελάχιστες.

Αποτέλεσμα εικόνας για καστρο ναυπακτου

Σημειώνω λοιπόν τι θα ήθελα να υπάρχει! καθαρά προσωπική άποψη μη ειδικού.

α) Η πρόσβαση προς το κάστρο (οδός Θέρμου)από τον κεντρικό δρόμο πρέπει να σηματοδοτηθεί με πινακίδες μεγάλου μεγέθους. Το ίδιο η διασταύρωση του δρόμου του κάστρου με τη Θέρμου (κατά την έξοδο) με πινακίδες φωτεινές για πορεία προςτο λιμάνι ή το Αντίρριο.

β) Είναι απαράδεκτο πηγαίνοντας για διασκέδαση και να περνάμε υποχρεωτικά μέσα από νεκροταφείο. Ο δρόμος μπορεί να είναι περιμετρικός αλλά η οπτική σε φέρνει μέσα. Θα μπορούσε να χτιστεί ένας περιμετρικός τείχος και αν απαιτηθεί να σηκωθεί κάποιο πέτασμα για να αποκλειστεί η θέα των τάφων.

γ) Ο δρόμος ανάβασης δεν έχει σήμανση, φωτισμό και προστασία με μπάρες.Ειδικά στις περιοχές με τις καφετέριες όπου γίνεται το παρκάρισμα. Επίσης θα πολλαπλασίαζε την ομορφιά ο φωτισμός του ίδιου του κάστρου με προβολείς δίχρωμους (άσπρο-μπλε ή άσπρο-πράσινο). Η τοποθέτηση περιπτέρων (σταντ) με οθόνες οπτικοακουστικής ξενάγησης δείχνει πολιτισμό και σεβασμό προς τον τουρισμό.

δ) Η πρόσβαση ΑΜΕΑ ή μεγάλης ηλικίας ατόμων στις καφετέριες είναι προβληματική έως απαγορευμένη. Οι σκάλες θυμίζουν βαπορίσιες ανεμόσκαλες με την απότομη κλίση τους. Θα μπορούσαν να κατασκευαστούν περιστρεφόμενες με ηπιότερες κλίσεις, να τοποθετηθεί αναβατόριο για ΑΜΕΑ κτλ.

ε) Αν είμαστε στη Σιγκαπούρη θα είχε τοποθετηθεί τελεφερίκ από το λιμάνι προς κάποιο σημείο του λόφου. Δυστυχώς όμως δεν είμαστε. Πιθανόν να υπάρχουν και άλλες δυνατότητες μηχανοκίνητη ανάβαση-κατάβαση πέραν εκείνης του αυτοκινήτου.

στ) Να δημιουργηθούν χώροι (στέκια) παρατηρητηρίου με τηλεσκόπια που θα λειτουργούν με κέρματα και θα βλέπουν μέχρι τη απέναντι ακτή καθώς και τα παραπλέοντα καράβια.

ζ) Ίσως θα μπορούσε να δημιουργηθεί στην κορυφή, κέντρο για αλεξίπτωτα πλαγιάς ή παραπέντε.

η) Για καλλωπισμό, κάτω από τα πεύκα μπορούν να φυτευτούν ανθοφόροι θάμνοι που αντέχουν στις πευκοβελόνες .

θ) Στα πλατύσματα του δρόμου να δημιουργηθούν πάρκινγκ και αν δεν υπάρχει πλάτυσμα να σκαφτεί στην πλαγιά κατά τρόπο που δεν θα βλάπτει το φυσικό τοπίο. Το ίδιο, κατά μήκος του δρόμου γύρω από τις καφετέριες, να κλίσει το χαντάκι με διεύρυνση προς το βουνό ώστε να χωράει σε πλάτος ένα ΙΧ χωρίς να κλείνει το δρόμο.

ι) Να υπάρξουν 2 μαγαζιά με τουριστικά είδη σχετικά με το κάστρο αλλά και χειροτεχνήματα, ντόπια γλυκά κτλ 50-100 μέτρα πριν την έξοδο (στο κατέβασμα).

κ) Να διοργανώνονται τακτικοί περίπατοι με ξενάγηση από ντόπιους συλλόγους. Σε κάποια πλευρά του λόφου θα μπορούσε να δημιουργηθεί θεατράκι τύπου αρχαίου θεάτρου Μακυνείας για διάφορες παραστάσεις.

λ) Να προβλεφθούν 2 παιδικές χαρές με πληρότητα κατασκευών χωρίς μουσική αλλά με μίνι μπαρ για αναψυκτικά.

Τέλος να υπάρχουν 4-5 ουρητήρια κατά μήκος του δρόμου μέχρι την κορυφή. Όχι βεβαίως εκείνα τα απαίσια πλαστικά αλλά να είναι μόνιμα πετρόχτιστα με χημικές τουαλέτες.Προφανώς ένας ειδικός θα είχε να προσθέσει να αφαιρέσει και να διορθώσει τις προτάσεις.

Εύχομαι να υπάρξει ενδιαφέρον. Ίσως ανασκουμπωθούν κάποιοι και η πόλη πάρει επαίνους στον τρόπο τουριστικής εκμετάλλευσης της φυσικής ομορφιάς της.

Ίσως να υπάρξει και ιδιωτική πρωτοβουλία να αναλάβει την τουριστική εκμετάλλευση του λόφου-κάστρου. Εκτός από την αναβάθμισή του ως τουριστικού αξιοθέατου θα γίνεικαι πηγή εισοδήματος για τον Δήμο.

Ίδωμεν

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το κάστρο πράγματι θέλει προσοχή και επιβάλλεται η διευκόλυνση πρόσβασης σε αυτό, και πιτέλους ας συμμορφώσουμε το πεζόδρομο από τον Άγ. Δημήτριο (φωτισμός, επιδιορθώσεις – βελτίωση σκαλιών, κλπ) ώστε να μπορεί ο καθένα να κάνει τη διαδρομή λιμάνι – κάστρο χωρίς να “περνά μέσα από την αυλή του καθενός”.
    Στόχος δεν θα πρέπει να είναι πως θα γεμίσει με αυτοκίνητα ο λόφος (ήδη με τα υφιστάμενα καφέ η κατάσταση είναι τραγική και σε μιά φωτιά το καλοκαιρι σαν αυτή που προκλήθηκε προ 15ετιας θα μιλαμε για νέο Μάτι), άλλωστε, για παράδειγμά ο επισκέπτης του Ναυπλίου ως σημείο αναφοράς έχει τα 999 σκαλιά του.
    Στόχος όντως θα πρέπει είναι η συντήρηση, η ανάδειξη και η ήπια αξιοποίηση του μνημείου χωρίς παρεμβάσεις που να αλλοιώνουν την ιστόρικότητά του, να κάνουμε τον επισκέπτη του λιμανιού να θέλει να περπατήσει μέχρι εκεί ψηλά, να φτάσει ως το ρολόι και τον Αι Λια, και να απολαύσει αυτό “τον πίνακα ζωγραφικής” που εμείς θεωρούμε καθημερηνότητά μας.
    Δυστυχώς η Ναύπακτος είναι σαν την Ελλάδα επιβιώνει μόνο και μόνο γιατί ο Θεός όταν έφτιαχνε το μέρος είχε κέφια…….

  2. Αγαπητέ φίλε τα είπες όλα. Το λόγο έχουν οι ιθύνοντες. Προσθέτω μόνον τον κίνδυνο που ελλοχεύει η ύπαρξη του πευκοδάσους. Στον προτεινόμενο εκσυγχρονισμό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε την αντικατάσταση ή την εξάλειψη του πευκοδάσους.
    Ειλικρινά συγχαρητήρια!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ γράψτε το σχόλιο σας!
Το όνομα σας ...